Sunday, 26 July 2015

:

ਮੁਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮਨ ਇਜ਼ਮ ਨੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਹਦ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਦਾ ਲੰਬਾ ਲਾਰਾ ਲਾਲਚ ਦੇਕੇ ਮਨੁਖ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਵੀਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿਛੇ ਲਾਈ ਰਖਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਾਇਆ ਇਹ ਇਕ ਉਧਾਰ ਧਰਮ ਸੀ ਕਿਉਂਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਮਨੁਖ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਕਰਮ ਕਾਂਡਾਂ ਜਾਂ ਭਰਮਾ ਤੋ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮਰਨ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਐਸਾ ਲਾਲਚ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੁਰਖਸ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਇਸਨਾਨ ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਦਾਨ ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਹਦ ਕਿਸਨੇ ਆਕੇ ਪੁਛਣਾ ਦਸਨਾ ਹੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ ਹੈ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਨਕਦ ਧਰਮ ਅਹਿਕਰ ਕਰੇ ਸੋ ਅਹਿਕਰ ਪਾਏ ਕਹਿਤ ਕਬੀਰ ਸਣਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਖੇਤ ਹੀ ਕਰਹੁ ਨਬੇਰਾ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਮੂਏ ਹੂਏ ਜੁ ਮੁਕਤ ਦਿਹੋਗੇ ਮੁਕਤ ਨਾ ਜਾਨੇ ਕੋਇਲਾ ਜਾਂ ਬੇਣੀ ਕਹੈ ਸੁਣਹੁ ਰੇ ਭਗਤਉ ਮਰਨ ਮੁਕਤ ਕਿਨ ਪਾਈ ਕਈ ਬੈਕੁੰਠ ਨਾਹੀ ਲਵੈ ਲਾਗੇ ॥ ਮੁਕਤਿ ਬਪੁੜੀ ਭੀ ਗਿਆਨੀ ਤਿਆਗੇ ॥ ਇਸ ਲਈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਚ ਮਰਨ ਮੁਕਤ ਪ੍ਰਵਾਣ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਲਕੇ ਗੁਰੂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਅਗਿਆਣਤਾ ਵਿਕਾਰਾਂ ਭਰਮਾਂ ਪੰਜਾ ਦੋਖੀਆਂ ਆਦ ਦੇ ਪਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣਾ, ਸਹਿਜ ਆਵਸਥਾ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿਣਾ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤੀ ਹੈਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦ ਸਦ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤ ਭਏ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ਰਾਮ ਮਾਨ ਮੋਹ ਦੋਨੋ ਕਉ ਪਰਹਰਿ ਗੋਬਿੰਦ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੋ ਪ੍ਰਾਨੀ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਕਹਾਵੈ ॥2 ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਆਗਿਆ ਆਤਮ ਹਿਤਾਵੈ ॥ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਸੋਊ ਕਹਾਵੈ ॥ ਤੈਸਾ ਹਰਖੁ ਤੈਸਾ ਉਸੁ ਸੋਗੁ ॥ ਸਦਾ ਅਨਦੁ ਤਹ ਨਹੀ ਬਿਓਗੁ ॥ ਤੈਸਾ ਸੁਵਰਨੁ ਤੈਸੀ ਉਸੁ ਮਾਟੀ ॥ ਤੈਸਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤੈਸੀ ਬਿਖੁ ਖਾਟੀ ॥ ਤੈਸਾ ਮਾਨੁ ਤੈਸਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥ ਤੈਸਾ ਰੰਕੁ ਤੈਸਾ ਰਾਜਾਨੁ ॥ ਜੋ ਵਰਤਾਏ ਸਾਈ ਜੁਗਤਿ ॥ ਨਾਨਕ ਓਹੁ ਪੁਰਖੁ ਕਹੀਐ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ॥ f-b

No comments:

Post a Comment